«Кіреуке мерген» Кітап әлемінде

  Жерлес жазушы Зейнел-Ғаби Иманбаев балаларға тағы бір базарлық ұсынып, жас оқырмандарын қуантып отыр. Жақында «Жазушы» баспасы оның «Кіреуке мерген» атты жаңа жинағын жарыққа шағарды. Бұл — жазушының балаларға арналған әңгімелерінің топтамасы.
Бала көқілі романтикалық хикаяларға қашаннан құштар-ақ. Әсіресе, ну орман құшағының тылсым сырлары, аңшылық сонарының шырғалаңдары, таусылмас шырдай тамсандырады оларды. 3. Иманбаев жас оқыр манның осы ынтызар ықыла сын дөп басып, жаңа жинағында негізінең табиғат тамашаларын, аңшылық әңгімелерін көркемсөз өрнегіне өреді. Кітаптың бас арқауы іспетті көлемді дүниелік «Кіреуке мерген» әңгімесі.
Орман күзетшісі Кіреуке мерген жұбайы Жамалмен жалғыз үй қалыңіну ортасында тұрып жатады. Оның аңшьшық өмірінің хикаялары қандай қызық десеңізші. Жазушы сол мол әңгіменің біреуін ғана домбыраның төменгі шегінде шертілген қоңыр күйдей күмбірлетіп әсем сазбен сұхбаттап береді. Кіреуке мерген қасқырдың бөлтірігін күшік күнінен асырап арлан етіп өсіген еді. Оның атын Құйын қойды. Кұйын мен Құтжолы шынайы жеткізеді. Кіреуке мерген Құйынды қаншама мәпелеп өсіріп, оны аңға қосып, тіпті қасқыр алдырып, әбден ұятәл етіп үйреткенімен бөлтірік орманға қарап ұлуын ұмытпайды. Құйынның бүкіл жүріс-тұрысы, қылық-мінезі жаттығынан жаңылмаған. Ақыры күндердің күнінде қанына сіңген тағылық қасиетінен танбай Құйын өзінің түздегі тобырын табады.
Кіреуке мерген қыстың қақаған күнінде орман арасында баяғы өзінің Құйыны бастап, құтырына соқтыққан ұялы қасқырға кезігеді. Ажал аранына тап болған аңшы өзінің ескі жұртына— ормандағы үйіне қарай тартып, осында жан сақтайды. Әйтеуір аңшылық айламен топ қасқырды үйге қамап, қырып салады. Тек ең соңында ғана толқып тұрып мылтық кезеген Құйын өзін қапы түсіріп, аңшының алқымынан алады. Кіреуке мерген қасқырды қанжармен жайратып, бұл қысталаңнан да аман құтылады.
3. Имаңбаев әңгіме желісін қызғылықты етіп құра білген. Оқырман көңілі еле гізіп, соңғы сөйлемдерді оқы ғанша асығып отыратыны жақсы-ақ. Жазушы тілі де көркем де нәрлі. Табиғаттың келісті суреттері көңілге қонып, орман өмірінің тылсым лебің әкелгендей болады. Қаламгер аңшылық қаракетін жақсы білетіні сезіліп тұр. Мұндай әңгімелер балаларды табиғатты сүюге, баулып, орман қызықтарына, аңшылық шырғалаңдарына жетелейтіні анық.
Жинақтағы басқа әңгімелер де аңшылыққа, табиғатты қастерлеуге арналған. «Аққудың ажалы», «Аңшы келе жатыр», «Үміт пен құмарлық» сияқты әңгімелерде табиғаттың түрлі тамашалары қалам қуатымен көркем бейнесін тапқан. Бұларда жазушы жас, оқырмандарын аңғарымпаздыққа, табиғатты сүюге тәрбиелейді.
«Кіреуке мерген» жинағындағы әңгімелердің осындай жылы сезімді әсерлерімен бірге кейбір әттеген-айларын атаған да орынды. 3. Иманбаев жекелеген шағын әңгімелерде оқиғаның композициялық желісін босаңсытып, солғындыққа бой алдырып алады. Тақырыптың тым ұсақтап кететін тұстары да бар. Әрине, мұндай бірлі-жарым ағаттықтар жазушының балаларға ұсынғаң базарлығы «Кіреуке мерген» жинағының бағасын төмендетпек емес.


Мұстафин Б. «Кіреуке мерген» Кітап әлемінде // Ленин туы.- 1973.- 11 желтоқсан.

 

Похожие записи

  • Шал ақын поэзиясындағы педагогикалық-тәрбиелік ой-пікірлер

     Биыл ХҮІІІ ғасырдың екінші жартысында өзінің шығармашылығымен қалың елге танылған жырау-ақын жерлесіміз Шал (Тілеуке) Құлекеұлының туғанына 250 жыл толып отыр. Кезінде Шал жырларының халық арасына кен тарауы, оның есімінің жұрт аүзында зор сүйіспеншілікпен аталуы жыраудың ардагер ақын, қоғамдық мәселелерді келелі сөз еткен азамат болғанын байқатады. Оның шығармаларында қоғамдағы әлеуметтік теңсіздік, заманның өзгерісі, әйел тендігі, адамгершілік мәселелері, табиғат, тіршілік тынысы жан-жақты сөз болады.

  • «Өлеңге тоқтамайды Шал дегенің»

     Осыдан үш ғасырдай бұрын өмір сүрген Шал ақын (Тілеуке Құлекеұлы) – қазақ поэ-зиясының өрісін кеңейтіп, көшпенділер топырағында реалистік дәстүрдің өркен жаюына алғышарттар жасаған ақберен ақындарымыздың бірі. Бозбала шағында-ақ ақындық өнердің тұлпарын тізгіндеп, даңқы қалың елге жайылған Тілеуке Құлекеұлының артына қалдырған мол мұрасы уақыт сынына төтеп беріп, ғасырлар қойнауынан нұрын шашып тұр. Бүгін біз оқырмандар назарына саңлақ суреткердің бір топ өлеңін ұсынып отырмыз.

  • Я словно открываю клад…

     У Какимбек Салыкова есть строки, фактическим подтверждением которых стала его яркая жизнь:

    Как не гордиться мне судьбою,

    Которой не знаком покой… Завтра, 22 января, исполняется 85 лет со дня рождения автора этих строк — известного государственного и общественного деятеля, видного казахского поэта, нашего земляка.

    Какимбек Салыков родился в ауле Енбек (теперь это район Шал акына). Детство и юношеские годы его прошли в ауле Укили Ибрая (Айыртауский район), где все напоминает о великих казахских поэтах и певцах, таких как Биржан сал, Акан серэ, Укили Ыбырай. В 1950 году Какимбек окончил с серебряной медалью Казгородскую (ныне Сырымбетская) казахскую среднюю школу у подножия знаменитой горы Сырымбет, в 1955-м — горный факультет Московского института цветных металлов и золота.

    Мы познакомились с ним в 1954 году в Алматы. Тогда я учился в КазГУ им. С.М.Кирова, а Какимбек после четвертого курса института направлялся на практику в рудный город Текели и на несколько дней заехал в столицу республики. В те дни в книжные магазины Алматы поступил двухтомный сборник произведений Абая. Какимбек подарил мне этот сборник с дарственной надписью.

    Сам он начал сочинять стихи еще в школьные годы, публиковаться стал в 1960-е годы, когда уже работал на Жезказганском горнометаллургическом комбинате. В то время и родились строки признания:
    Как не гордиться мне судьбою,
    Которой не знаком покой.
    Горняк-я целый день в забое, Поэт — я ночью над строкой…
    К имени Какимбека, сочетавшего работу инженера-горняка с литературным творчеством, его друзья добавляли редкие определения «поэт-горняк», «поэт-рударь».

  • Даламыздың дүлдүлі,әннің бұлбұлы

     Қазақ халқының әдебиеті мен өнерінің ең озық өкілдерінің бірі ақтангер ақын, дана композитор, үздік әнші Ақан сері Қорамсаұлының туғанына биылғы күзде 165 жыл толып отыр. Тәуелсіз Қазақстан үшін асыл мұраларымызды жаңаша көзқарастармен ұлттық тұрғыдан қарап, үлағаттай түсу ел қуанарлық дәстүрге айналды. Жан дүлдүлі Ақан серінің аты аталғанда, мал дүлдүлі Құлагерді ұмыта алмаймыз. Дауылпаз ақын Мағжан Жұмабаев айтқандай, Ақан сері «өмірін өлеңмен ғана емес, өзінің өмірімен де суреттей білді». Махаббат лирикасының кереметі десек артық болмайды. Құлагердің трагедиясы бір төбе, нақыл сөздері мен философиялық тебіреністері, әзіл-қалжыңдары, қағытпалары, айтыстары сол асыл аңыздай өмірдің айғағы. Ад сегіз қырлы, бір сырлы дарындылығы талай ұрпаққа сабақ болып, салт-дәстүрімізді байытты.

  • Оқырмандар шерткен сыр

    Қызылжар өңірінің перзенті, ерке  Есілдің жағасында, Өрнек ауылында балалық шағын өткізген  Есләм Зікібаевтың ақындығы көк аспанда қанатын еркін самғаған қыран бүркітті көз алдыңа елестетеді.

    «Қарашығым!

     Ән тербеп өскен елдің баласымын,

    Әнмен айтсам жете ме жүрегіңе,

     Сырларымның саф таза, саф асылын.

    Сағым далам

    Сұлулықты жырлаудан жаңылмағам.

     Махаббатты анамдай әлдилеген,

    Әлдилеген ғажайып лағыл ғалам», — деп жырлаған ақын.

     

  • Писатель: Некролог

     Казахская литература и искусство понесли невосполнимую утрату. На 72-м году жизни скоропостижно скончался известный писатель, драматург, народный писатель Казахстана, лауреат Государственной премии Сакен Нурмакович Жунусов.