Писатель: Некролог

 Казахская литература и искусство понесли невосполнимую утрату. На 72-м году жизни скоропостижно скончался известный писатель, драматург, народный писатель Казахстана, лауреат Государственной премии Сакен Нурмакович Жунусов.
Сакен Жунусов родился 11 февраля 1934 года в селе Кишкенеколь Кызылтуского района Кокшетауской (ныне Акмолинская) области. Трудовую деятельность после окончания Казахского государственного университета начал литературным сотрудником журнала «Пионер» (ныне «Ақ желкен»). Работал заведующим отделом литературы Казахского государственного академического драматического театра имени М. Ауэзова, директором казахского отделения Литературного фонда КазССР, секретарем Союза писателей Казахстана.
За полувековую творческую деятельность Сакен Жунусов внес огромный вклад в развитие казахской литературы. Его дилогия «Ақан сері», романы «Жапандағы жалгыз үй», «Заманай мен Аманай» получили высокую оценку читателей и литературных критиков.
Пьесы «Ажар мен ажал», «Тұтқындар», «Қызым, саған айтам», «Жаралы гүлдер», «Қос анар» с успехом поставлены на сценах республиканских театров. За пьесу «Өліара» в 1986 году вручена Государственная премия Республики Казахстан.
Многие его произведения переведены на иностранные языки. Он сам удачно перевел на казахский язык романы и рассказы Л. Толстого, С. Цвейга, О. Гончара.
Лучшие произведения Сакена Жунусова являются бесценными сокровищами золотого фонда казахской литературы.
Среди своих современников он отличался полнотой творческих идей, гражданским бытием.
В народе его любовно называли Сакен сері, учитывая его талант и многостороннее творчество.
Яркий образ писателя Сакена Жунусова навсегда сохранится в сердце народа. Его лучшие произведения останутся духовным наследием и будут служить будущим поколениям.

Министерство культуры
и информации
Республики Казахстан


Жунусов Сакен. Писатель: Некролог // Казахстанская правда. – 2006.-3 мая.- 7 с.

Похожие записи

  • Елтінжал

     «Құр кеуде басқанменен «білемінге»,
    Көп жайды біз ұғамыз жүре-жүре.
    Бақсам мен — Елтінжалға баратын жол
    Ғабеңнің жатыр екен жүрегінде!» — деп қазақтың белгілі ақыны Ғафу Қайырбеков ақтарыла жырлағандай, ойы түпсіз терең сөз зергері Ғабит Мүсірепов үшін Елтінжалдан асқан, Елтінжалдан қымбат жер болмаған. Бар қызығын үйіп-төгіп, босатпай құшағынан сүйіп-өбіп, ерке құсын сағынып қарсы алатын Елтінжал — нағыз «нар шөккен» киелі жер, шырайлы да шұрайлы өңір. Осы киелі топыраққа табан тіреген әркімнің де: «Мына жердің байлығы астында емес, үстінде тұр ғой», — деп таңданып, тамсануы тегін болмаса керек.

  • Тыйым. Әңгіме

     Төрт жыл бұрын түлеп ұшқан мектебіме мұғалімдік дипломмен оралған кезім. Қүш-қуат мол, білім де жетерлік. Қандай тапсырмаға жексе де жылпылдап тұрамын. Алғашқы айлардың қызығы мен қуанышы әлі басылып болмаған шақ. Өртше қаулаған қалпың, лаулап жана бергің келеді. Тіпті, кейде ол-пұл қағазбен түртініп үйде отырып қалсам, дүниеде осындай тыныштық сәт болатынына таңғалғандайсың.

  • Ауыл өмірінің жаршысы

     Қызылжардың құйқалы топырағынан түлеп ұшқан қаламгерлердің қатарында Зейнел-Ғаби Иманбаевтың есімі ерекше ілтипатпен аталады. Біз жазушының ауыл адамдарының өмірін, табиғаты мен тұрмыс-тіршілігін суреттеп жазған маржандай асыл сөздерін оқып, зердемізге түйіп өстік.