Бірегей тұлға

Дата публикации:

Герольд Бельгерді білгелі жетпіс төрт жылдың жүзі болыпты. Оның отбасы Ұлы Отан соғысы басталған 1941 жылы Волга жағалауынан біздің елге Солтүстік Қазақстан облысындағы қазіргі Шал ақын ауданының Қабайтұяқ ауылына қоныс аударды.
Сонда Гера мектеп жасына жаңа толған қаршадай сары бала еді. Әкесі Карл фельдшер болып жұмыс істеді. Бүкіл бір ауылдағы жалғыз неміс отбасы болды. 7 жасар Гера сол төңіректегі жалғыз қазақ орта мектебінде білім алды.

Мың шақырымдық ұзақ жол алғашқы қадамнан басталады. Герольд Бельгердің бүгінгі ел таныған азаматтық тұлғасы ең алғаш сол қазақ мектебінде шыңдалды. Оқуға ынталы болды. Қаймағы бұзылмаған ауылда таза қазақи тәрбие алды. Ұлтымыздың салт-дәстүрін, үлкенге құрмет, кішіге ізет көрсету, кеңлейілді болу, достыққа адалдық, уәдеге беріктік таныту сынды қасиеттерді тал бойына сіңіріп өсті.

«Адам болатын бала бесігінде ұмтылады, ат болатын құлын желіде тұрып жұлқынады» дегендей, сұңғыла Гера сөз парқын білетін көнекөз қарияларға үйір болды, ауыл ақсақалдары айтқан шешендік сөздерді құлағына құйып, жадында сақтады. Неміс ұлтының  қанына сіңген тиянақтылық пен еңбек сүйгіштік қайран бабаларымыздың арды ойлаған игі дәстүрімен біте қайнасып, бірегей тұлғаны сомдап шығарды.

Ол Әбдіжәміл Нұрпейісовтың, Зейнолла Қабдоловтың, Дүкенбай Досжановтың тілі құнарлы көркем туындыларын орыс тіліне аударды, Асқар Сүлейменов, Зейнолла Серікқалиев сынды арыстармен пікірлес болып, ой бөлісті. Иә, «жасында байқары бардың, есейгенде айтары бар». Өзінің қажымай-талмай ізденуінің, мол білімінің арқасында белгілі жазушы, шебер аудармашы, сарабдал сыншы, зерттеуші, қара қылды қақ жарып, турасын айтатын аузы дуалы қоғам қайраткері дәрежесіне көтеріліп, шырқау шыңға шықты, абырой-даңққа бөленді. 

Г. Бельгер Қазақстан Республикасы Парламент Мәжілісінің депутаты болып сайланды. Президенттің «Бейбітшілік және келісім» сыйлығының иегері, Қазақстанға алғаш табан тіреген қарыс жері қасиетті, сүйем жері сүйкімді Солтүстік Қазақстан облысының құрметті азаматы атанды.

Хамит Біржанов, еңбек ардагері.Алматы қаласы.

Біржанов.Х.Бірегей тұлға// Солтүстік Қазақстан. – 2 ақпан -2016. — 5 б.

 

Похожие записи

  • Я словно открываю клад…

    Дата публикации:

     У Какимбек Салыкова есть строки, фактическим подтверждением которых стала его яркая жизнь:

    Как не гордиться мне судьбою,

    Которой не знаком покой… Завтра, 22 января, исполняется 85 лет со дня рождения автора этих строк — известного государственного и общественного деятеля, видного казахского поэта, нашего земляка.

    Какимбек Салыков родился в ауле Енбек (теперь это район Шал акына). Детство и юношеские годы его прошли в ауле Укили Ибрая (Айыртауский район), где все напоминает о великих казахских поэтах и певцах, таких как Биржан сал, Акан серэ, Укили Ыбырай. В 1950 году Какимбек окончил с серебряной медалью Казгородскую (ныне Сырымбетская) казахскую среднюю школу у подножия знаменитой горы Сырымбет, в 1955-м — горный факультет Московского института цветных металлов и золота.

    Мы познакомились с ним в 1954 году в Алматы. Тогда я учился в КазГУ им. С.М.Кирова, а Какимбек после четвертого курса института направлялся на практику в рудный город Текели и на несколько дней заехал в столицу республики. В те дни в книжные магазины Алматы поступил двухтомный сборник произведений Абая. Какимбек подарил мне этот сборник с дарственной надписью.

    Сам он начал сочинять стихи еще в школьные годы, публиковаться стал в 1960-е годы, когда уже работал на Жезказганском горнометаллургическом комбинате. В то время и родились строки признания:
    Как не гордиться мне судьбою,
    Которой не знаком покой.
    Горняк-я целый день в забое, Поэт — я ночью над строкой…
    К имени Какимбека, сочетавшего работу инженера-горняка с литературным творчеством, его друзья добавляли редкие определения «поэт-горняк», «поэт-рударь».

  • Армандай ғұмыр дүние

    Дата публикации:

     «Қарашығым!
    Ән тербеп өскен елдің баласымын,
    Әнмен айтсам жете ме жүрегіңе,
    Сырларымның саф таза, саф асылын.
    Сағым далам –
    Сұлулықты жырлаудан жаңылмаған.
    Махаббатты анамдай әлдилеген,
    Әлдилеген ғажайып лағыл ғалам», —

    деп өзі жырлағандай, Қызылжар өңірінің перзенті, ерке Есілдің жағасында, Өрнек ауылында балалық шағын өткізген Есләм Зікібаевтың ақындығы көк аспанда қанатын еркін сермеген қыран бүркітті көз алдыңа елестетеді.

  • Алғашқы сабақ

    Дата публикации:

     Сейтқазы жаңа кітаптар түсті ме екен, біле кетейін деп дүкенге кірді. Кілең бір жас келіншек жинала қалыпты, сылқ-сылқ күлкі. Кәмпит ораған қағазын умалсдай ұстап, беті ду-ду жанған бір балғын қыз сыртқа атып шықты. Қапелімде Сейтқазыны иығымен қағып кетті. «Бұл несі» деп Сейтқазы артынан қараса, орта боилы, талдырмаш, сұлу мүсінді жас қыз, бұрымы тыпыршып иығына тұрмай жөнеліп барады.