СВЕРЯЯ ЧИСТОТУ СТРОКИ

 Под звуки домбры пусть звучит трепетное сердце поэта, умеющего восхищаться красотой этого мира. Читателей уверяю в том, что новый сборник одного из крупнейших современных поэтов Казахстана
Какимбека Салыкова расскажет вам о журчанье чистого родника, полынном запахе казахских степей, о золотых сердцах казахов и каплях пота жезказганских горняков». Это строки народного поэта Казахстана Дихана Абилева из предисловия к прекрасно изданной книге К.Салыкова «Под звуки домбры», вышедшей совсем недавно в Москве, в издательстве «Художественная литература».
В ней собрано все лучшее, что создано поэтом.

Двухструнные картины жизни в книге сливаются воедино и вселяются в сердце в едином ритме. Любовь к родине, родным местам, где каждый шелест лепестка, вздохи ветра, каждый холм и озеро напоминают содержание произведений славных предков, знаменитых певцов и поэтов, поэт выражает по-своему.
Это великое чувство он передает через характер, быт, обычаи и стремления простых людей, через трудовые символы казахов.

                                            «Нет, я не помышляю о секрете,
                                             Который пыл вдохнет в мои стихи.
                                            Я с чистотоюжезказганской меди
                                            Сверяю чистоту моей строки».

Стихи Какимбека Салыкова переведены на русский язык такими мастерами поэзии, как В.Савельев, Т.Кузовлева, В. Туркин и другими.
Хорошо оформленную и изданную книгу замечательного земляка можно приобрести в нашем книжном магазине «Атамура» по ул. Университетской.
И, думается, читатель, с сердцем которого автор в очередной раз сверяет чистоту своей строки, будет рад прекрасной встрече с большим поэтом.


// Северный Казахстан – 2002. – 18 января. – 8 стр .

 

 

 

Похожие записи

  • Подвиг земляка

     Уроженец села Кременчуг Тайыншинского района Иван Михайлович Бережной пал в бою, освобождая Крым, ему посмертно присвоили звание Героя Советского Союза. В этом году ему исполнилось бы сто лет.

  • Ақиқатпен үндескен, шежіремен тілдескен

    2010 жылдың 26 мамырында петропавлдық ақын, көсемсөзші, Қазақстанның құрметті журналисі, КСРО және Қазақстан Жазушылар одағының мүшесі, Журналистер одағы сыйлығыныңиегері Владимир Георгиевич Шестериков қайтыс болған еді.

    Ол облыстық «Северный Қазахстан» газетінде қызмет істеді, өңірлік әдеби-көркем журнал «Провинцияның» бас редакторы және Астанада шығарылатын «Нива» журналының редакциялық алқасының мүшесі болды. Владимир Георгиевич — 9 жыр жинағының авторы.

    2014 жылы, ақынның туғанына 75 жыл толуына арнап «Северный Казахстан» баспасы оның «Чтоб светилась душа» атты өлеңдер жинағын шығарды. Жинаққа ақынның әр жылдары жазылған таңдамалы өлеңдері енгізілді.

    В.Шестериков — ақын ғана емес, сан қырлы дарын иесі. Ол зерделі өлкетанушы да еді. Оның өңіріміздің тұғыры биік тұлғаларына арналған зерттеулері, мақалалары көпшілікке жақсы таныс. Зерттеуші өлкетануда әдеби шығармашылықтың тарихын тереңжәнежан-жақты зерделеді.

     

     

  • Е, Бәсе. Әңгіме

     Салдыртын желіп отыратын біркелкі жүрісінен танбайтын сары атымем қара жолдың шаңын будақтатып келе жатқан почташы Қари. Совхоз орталығындағы байланыс бөліміне күнде таңертең сапар шегу — оның жұмыс тәртібі. Омысынан жаңылмайды. Екі жақтауын қара дермантинмен қаптап алған қалқанды арба қашаннан бергі серігі. Қаридың өзің қартайтын шығуға жарайды әлі. Бөксе түсыда аспалы қара сөмкесі жатыр.